Interim Management PL

Poradnik

Interim CFO i CFO na godziny w Polsce: kiedy, jak i z jakim mandatem

Interim CFO przejmuje finanse firmy na określony czas i z konkretnym zadaniem. Ten poradnik wyjaśnia, czym różni się od CFO na część etatu, głównego księgowego i biura rachunkowego oraz kiedy zarząd naprawdę go potrzebuje.

  • 8 min czytania
  • Aktualizacja
Na tej stronie

Interim CFO to dyrektor finansowy zatrudniony na czas określony, z jasno opisanym zadaniem: przejąć finanse w momencie, gdy firma nie ma własnego CFO albo ma go, ale potrzebuje kogoś, kto przeprowadzi ją przez konkretną zmianę. Podobnie brzmią inne nazwy, od “CFO na godziny” po “outsourcing dyrektora finansowego”, i łatwo je pomylić. Ten poradnik porządkuje te role, pokazuje, kiedy warto sięgnąć po taką osobę, a kiedy lepiej tego nie robić, oraz wymienia, co zarząd powinien ustalić, zanim mandat się zacznie. Ogólny kontekst modelu pracy opisuje poradnik czym jest interim management.

Interim CFO a CFO na godziny

W tym poradniku przyjmujemy roboczy podział według natury roli. Przepisy nie definiują tych nazw, więc o tym, co kupujesz, rozstrzyga umowa, nie szyld.

  • Interim CFO ma mandat do działania na określony czas i do określonego celu: stabilizacja płynności, przygotowanie transakcji, wdrożenie nowego raportowania, przekazanie funkcji następcy. Może pracować w firmie intensywnie, na przykład kilka dni w tygodniu, i bierze odpowiedzialność za wynik, nie tylko za rekomendacje. Różnicę wobec doradcy opisuje tekst interim manager a konsultant.
  • CFO na część etatu (w mowie potocznej “CFO na godziny”) pracuje stały, ograniczony wymiar czasu, bez z góry określonego końca. Pasuje do firmy, która potrzebuje stałego nadzoru nad finansami, ale nie ma pracy na pełny etat dyrektora finansowego.

Pierwszy model jest zorientowany na projekt i datę zakończenia, drugi na ciągłość. To rozróżnienie wpływa na wszystko dalej: zakres decyzji, sposób rozliczenia i to, kogo firma szuka na zakończenie mandatu.

Czym interim CFO różni się od głównego księgowego i biura rachunkowego

Księgowość odpowiada na pytanie “co się wydarzyło i jak to zaksięgować zgodnie z przepisami”. Dyrektor finansowy odpowiada na pytania “co z tego wynika dla płynności, finansowania i decyzji zarządu”.

Interim CFOCFO na część etatuGłówny księgowyBiuro rachunkowe
Główne pytanieJak przeprowadzić firmę przez konkretną zmianę lub kryzysJak stale trzymać finanse pod kontrolą przy ograniczonym czasieCzy księgi i sprawozdania są prawidłoweCzy ewidencja i rozliczenia są prowadzone na bieżąco
HoryzontOkreślony mandat z datą końcaBez końca, ale w ograniczonym wymiarzeZwykle bez z góry ustalonego końca; prowadzenie ksiąg można też powierzyć firmie zewnętrznej (art. 11 ust. 2)Umowa usługowa
Typowy zakresPłynność i prognoza przepływów, relacje z bankami i inwestorami, budżet, raportowanie dla zarządu, przygotowanie do transakcjiTo samo, w mniejszej skali i rytmie, np. cykliczny przegląd wynikówEwidencja, zamknięcie okresu, sprawozdanie finansowe, polityka rachunkowościProwadzenie ksiąg i dokumentacji na zlecenie, rozliczenia okresowe
Rola wobec zarząduDecyduje w granicach mandatu, raportuje bezpośrednio do zarząduDoradczo-wykonawcza, zwykle z ustalonym katalogiem decyzjiWykonawcza w obszarze rachunkowościWykonawcza, na podstawie umowy

Granice nie są ostre. Dobry główny księgowy bywa też partnerem w analizie, a biuro rachunkowe może dostarczać zestawienia zarządcze. Zakres w tabeli to opis natury ról, nie wzorzec umowy.

Co mówi prawo o odpowiedzialności za księgi

Przepisy nie znają stanowiska interim CFO, ale mają znaczenie dla rozdziału odpowiedzialności. Zgodnie z ustawą o rachunkowości kierownik jednostki (art. 3 ust. 1 pkt 6; w spółce kapitałowej to członkowie zarządu) “ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości”, także gdy powierzy je innej osobie lub przedsiębiorcy za ich zgodą (z wyłączeniem odpowiedzialności za inwentaryzację w formie spisu z natury). Przyjęcie odpowiedzialności przez inną osobę “powinno być stwierdzone w formie pisemnej” (art. 4 ust. 5, Dz.U. 2026 poz. 522). Jednostka może też powierzyć prowadzenie ksiąg rachunkowych przedsiębiorcy świadczącemu taką usługę (art. 11 ust. 2). Roczne sprawozdanie finansowe kierownik jednostki zapewnia “niepóźniej niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego” (art. 52 ust. 1), a podpisuje je zarówno osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg, jak i kierownik jednostki (art. 52 ust. 2).

Wniosek praktyczny: nawet jeśli finansami kieruje osoba z zewnątrz, odpowiedzialność zarządu za rachunkowość co do zasady nie znika. Zakres tego, co przejmuje interim CFO, warto więc zapisać wprost.

Kiedy firma potrzebuje interim CFO

Płynność i zagrożenie niewypłacalnością

Kłopoty z płynnością to najczęstszy powód, dla którego zarząd szuka kogoś z doświadczeniem kryzysowym. Przepisy dają tu twarde punkty odniesienia. Dłużnik jest niewypłacalny, gdy utracił zdolność do wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych, a domniemywa się to przy opóźnieniu przekraczającym trzy miesiące (art. 11 ust. 1 i 1a Prawa upadłościowego, Dz.U. 2026 poz. 913). Osoba prawna jest niewypłacalna także wtedy, gdy zobowiązania przekraczają wartość majątku, a stan ten trwa ponad dwadzieścia cztery miesiące (art. 11 ust. 2).

Od momentu, gdy wystąpi podstawa do ogłoszenia upadłości, biegnie termin trzydziestu dni na zgłoszenie wniosku (art. 21 ust. 1). Gdy dłużnikiem jest osoba prawna (na przykład spółka), obowiązek spoczywa na każdym, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania (art. 21 ust. 2), a za szkodę wyrządzoną niezłożeniem wniosku te osoby odpowiadają, chyba że nie ponoszą winy. Mogą się uwolnić m.in. wykazując, że w terminie otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ (art. 21 ust. 3). Szczegóły i ocena konkretnej sytuacji należą do prawnika, ale dla zarządu wniosek jest prosty: w tej fazie liczy się tempo i rzetelny, tygodniowy obraz przepływów gotówki.

Postępowanie restrukturyzacyjne można prowadzić wobec dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością, czyli takiego, którego sytuacja “wskazuje, że w niedługim czasie może stać się niewypłacalny” (art. 6 ust. 1 i 3 Prawa restrukturyzacyjnego, Dz.U. 2026 poz. 533). Jego celem jest uniknięcie ogłoszenia upadłości przez umożliwienie dłużnikowi restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami, a w postępowaniu sanacyjnym także przez działania sanacyjne (art. 3 ust. 1). Interim CFO w takiej sytuacji zwykle buduje prognozę przepływów, przygotowuje dane do rozmów z wierzycielami i bankami oraz porządkuje priorytety płatności, ale doradztwo prawne pozostaje po stronie prawników.

Inne typowe sytuacje

  • Luka po odejściu CFO. Poprzednik odszedł, a rekrutacja następcy potrwa. Interim CFO utrzymuje ciągłość: zamknięcia miesięczne, relacje z bankiem, budżet.
  • Pozyskanie finansowania. Kredyt, obligacje lub inwestor wymagają modelu finansowego, prognoz i spójnych danych historycznych.
  • Due diligence i transakcja. Sprzedaż firmy lub wejście inwestora to moment, w którym brak uporządkowanych danych finansowych obniża wiarygodność zarządu.
  • Zmiana raportowania. Wdrożenie raportowania zarządczego, budżetowania albo konsolidacji grupy to projekt z początkiem i końcem, więc dobrze pasuje do mandatu czasowego.
  • Wzrost wyprzedzający organizację. Firma urosła, a finanse nadal prowadzi się jak w małym przedsiębiorstwie.

Kiedy to nie ma sensu

  • Potrzebujesz poprawnej ewidencji i terminowych rozliczeń. To zadanie dla księgowości, nie dla dyrektora finansowego.
  • Zarząd nie jest gotowy dać mandatu: bez dostępu do danych i realnego wpływu na decyzje nawet doświadczony CFO nie wykona zadania.
  • Problem jest strategiczny lub sprzedażowy, a finanse tylko go odzwierciedlają. Poprawa raportów nie zmieni modelu biznesowego.
  • Nie ma zdefiniowanego celu i daty końca. Wtedy bliższy realnej potrzebie jest CFO na część etatu albo rekrutacja na stałe.
  • Firma szuka osoby, która “weźmie na siebie” odpowiedzialność zarządu za rachunkowość. Powierzenie obowiązków innej osobie co do zasady nie zdejmuje z kierownika jednostki odpowiedzialności, w tym z tytułu nadzoru (art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości; patrz wyżej).

Co obejmuje mandat

Zakres zależy od celu, ale zwykle składa się z kilku bloków:

  1. Płynność: prognoza przepływów pieniężnych, harmonogram zobowiązań, rozmowy z bankami i dostawcami.
  2. Planowanie i budżet: scenariusze, kontrola odchyleń, informacje do decyzji inwestycyjnych.
  3. Raportowanie: pakiet dla zarządu i rady nadzorczej, spójne definicje wskaźników.
  4. Kontrola i procesy: zamknięcie okresu, uprawnienia do płatności, współpraca z księgowością i audytorem.
  5. Relacje zewnętrzne: banki, inwestorzy, wierzyciele, w razie potrzeby doradcy prawni i podatkowi.
  6. Przekazanie: dokumentacja, wdrożenie następcy lub zespołu.

Na koszt wpływają: zaangażowanie (dni w tygodniu), długość mandatu, zakres odpowiedzialności, ewentualny element zależny od wyniku oraz forma współpracy. Konkretnych stawek dla tej roli nie podajemy; ogólne ankiety wykonawców, z ich zastrzeżeniami, opisuje poradnik ile kosztuje interim manager. Rozmowę o wycenie zacznij od zakresu i celów, nie od stawki dziennej. Szczegóły umowne omawia poradnik o umowie z interim managerem.

Jak mierzyć efekt

Mierniki ustal przed startem, tak aby wynikały z celu mandatu, a nie z tego, co łatwo policzyć. Przykłady do dopasowania:

  • horyzont i jakość prognozy przepływów (czy zarząd widzi kolejne tygodnie i czy prognoza sprawdza się w praktyce),
  • terminowość zamknięcia miesiąca i dostarczenia pakietu raportowego,
  • struktura i terminowość zobowiązań oraz należności,
  • stan rozmów z bankami lub inwestorami (etapy, a nie obietnice),
  • kompletność dokumentacji przekazanej następcy.

Unikaj mierników, na które CFO nie ma wpływu, na przykład sprzedaży. Zapisz też, jak będziesz oceniać zadanie, jeśli otoczenie zmieni się w trakcie.

Lista kontrolna: co ustalić przed startem mandatu

  • Zakres decyzji. Co interim CFO decyduje sam, co wymaga zgody zarządu, jakie progi kwotowe obowiązują.
  • Status formalny. Czy jest członkiem zarządu, czy działa na podstawie umowy z zarządem. Od tego zależą obowiązki wynikające z przepisów, m.in. art. 21 ust. 2 Prawa upadłościowego, który nakłada obowiązek zgłoszenia wniosku o upadłość na każdego, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania. Ustal to z prawnikiem.
  • Dostęp do rachunków i systemów. Rachunki bankowe, uprawnienia do płatności, system księgowy i ERP, dane historyczne. Oddzielnie opisz, kto zatwierdza przelewy.
  • Odpowiedzialność za rachunkowość. Jeśli przejmuje obowiązki z zakresu rachunkowości, przyjęcie odpowiedzialności zapisz na piśmie (art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości).
  • Raportowanie do zarządu. Częstotliwość, format, adresaci, tryb eskalacji złych wiadomości.
  • Cele i mierniki. Zapisane, mierzalne, z datą przeglądu.
  • Okres wypowiedzenia i zakończenie. Jak i kiedy każda ze stron może zakończyć mandat, co dzieje się z dostępami.
  • Przekazanie. Dokumentacja, wdrożenie następcy, ostatni etap mandatu na przekazanie zadań.
  • Poufność i konflikt interesów. Szczególnie przy rozmowach z bankami, inwestorami i wierzycielami.

Gdzie szukać wsparcia

Ten poradnik opisuje rolę i nie jest ofertą obsadzenia stanowiska ani poradą prawną. Zasady kontaktu z redakcją serwisu opisuje strona kontakt, a pozostałe materiały znajdziesz w dziale poradniki.

Stan prawny: teksty jednolite ustaw o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), Prawa upadłościowego (Dz.U. 2026 poz. 913) i Prawa restrukturyzacyjnego (Dz.U. 2026 poz. 533), sprawdzone 22-10-2026.